Daltononderwijs

Om te beginnen: een daltonschool is een “gewone” basisschool voor “gewone” kinderen, waar alleen op een andere manier wordt omgegaan met de leerlingen en de leerstof. Daltononderwijs is geen vorm van onderwijs waarin de leerlingen bepalen wat en wanneer er iets geleerd wordt. Verre van dat! Binnen het daltononderwijs bepaalt de school wat er geleerd moet worden en in welk tijdsbestek dat dient te gebeuren.

Daltononderwijs is gebaseerd op de ideeën van de Amerikaanse Helen Parkhurst. Zij leefde van 1887 tot 1973, was onderwijzeres in het plaatsje Dalton (in Massachusettes). Als beginnende onderwijzeres kreeg ze te maken met een groep van 40 leerlingen, verdeeld over 8 leerjaren. “Normaal” lesgeven was praktisch onmogelijk, gezien het grote leeftijdsverschil. Zij koos voor een aanpak die gebaseerd was op een minimum aan lesgeven en een maximum aan zelfstudie. Helen Parkhurst overlegde met de leerlingen over wat hun eigen verantwoordelijkheid zou kunnen zijn en welke rol de leraar hierin heeft. Eén en ander werd vastgelegd in een soort contract, een taak.

Kernwaarden van het daltononderwijs:
In de afgelopen decennia zijn we in het Nederlandse daltononderwijs vertrouwd geraakt met het hanteren van drie kernwaarden: Vrijheid in gebondenheid/Verantwoordelijkheid en vertrouwen (1), zelfstandigheid (2) en samenwerken (3). Deze waarden zijn en blijven van belang en worden aangevuld met nog drie kernwaarden: Effectiviteit/doelmatigheid (4), reflectie (5) en borging (6).

De woorden vertrouwen, verantwoording en verantwoordelijkheid omkaderen de zes kernwaarden. Met behulp van de kernwaarden wordt getracht het leer- en leefklimaat in de school op elkaar af te stemmen.